Building a high performance team

“Je moet je meer zakelijk profileren” zei een vriend tegen mij. “Building a high performance team. Zo moet je het noemen. Dat is hip and happening. En dat is precies wat je doet met die zen workshops.” Termen die het zakelijk gezien erg goed doen. En helemaal geaccepteerd zijn ook. Wat je nog niet kunt zeggen over Zen en Chi Kung.

De vraag is natuurlijk hoe je dat doet, zulke teams neerzetten.

Als ik om me heen kijk dan zie ik tools, methodieken en middelen om een team effectiever en efficiënter te laten werken. In mijn werkzaam leven in de agile-projecten-wereld merk ik dat ook. En ver daarbuiten. Tribe-Team-Building-uitjes, verander-management-sessies… Allemaal hebben ze effect op het team en de mens.

En toch…

Ik zie ook worstelingen… weerstand (hakken in het zand, ja zeggen en nee doen, ja maar, …) en beperkte duurzaamheid (over een week is alles weer hetzelfde, het werkt niet, vergeten, …). Frustratie bij het team, klanten, stakeholders en management.

Laatst was ik bij een grote instantie over de vloer. De betreffende afdeling was net klaar met het implementeren van ‘agile werken’. Er was duidelijk veel werk verzet om die verandering zorgvuldig en grondig door te voeren. En toch begon de persoon met wie ik een afspraak had te klagen. Hij was groot voorstander van de nieuwe aanpak, maar de praktijk bleek weerbarstig. De conclusie van ons gesprek was dat het jargon van de nieuwe methode hier-en-daar gebruikt werd om te verdoezelen. Ja zeggen, nee doen. Door mensen die eigenlijk niet mee wilden gaan in de verandering. Voorheen gebruikte ze opmerkingen als “Waarom zou ik veranderen? Ik doe dit al 10 jaar zo. Het gaat toch goed zo?”. Een beetje ervaren verandermanager weet daar inmiddels wel raad mee. En dus passen de verander-weigeraars zich aan. Als een kameleon. Onder het mom van ‘if you can’t beat them, join them’. Frustraties aan alle kanten.

Als verandermanager, manager, directeur, CEO wordt van je verwacht dat je een visie hebt. En dat je die uitdraagt, stuurt én volbrengt. De kans is groot dat je gehecht raakt aan die visie. Dat je teveel verbonden raakt. Een hele kunst om dan nog helder te zien en te handelen. Als verander-weigeraar ben je wellicht ook gehecht. Aan de ‘oude’ situatie. Of heb je teveel veranderingen meegemaakt die in de praktijk niets opleverden voor je. Of ben je bang je baan te verliezen.

Zou het kunnen zijn dat we iets te veel naar buiten gericht zijn bij het aandragen, invoeren of weigeren van oplossingen?

Wat mij betreft is stap één: naar binnen kijken, bij je zelf. Door stil te zitten. Zen meditatie. Een minuutje of 20. Kan natuurlijk ook minder lang hoor. Als het even kan elke dag. Even naar binnen in plaats van naar buiten. Schouwen wat zich binnen afspeelt. Dat kan heel privé zijn wat je daar ziet… Maar uiteraard floepen ook werk gerelateerde zaken voorbij. En dat is interessant! Want wat is bijvoorbeeld nou precies de meest diepliggende reden waarom je niet mee wil in de verandering? Of waarom juist heel erg graag? Waarom hou je krampachtig vast?

Gehechtheid en ego staan vaak in de weg. Totdat je in die stilte merkt dat je onderdeel bent van een groter geheel. En ja, ik weet dat dit vaag klinkt. Maar het is juist heel erg concreet. Echt. Net zo concreet als wanneer je een boek voor de 2e of 3e keer leest. Je beleeft het toch elke keer weer anders. Kortom, met Zen meditatie leer je om in iemand anders z’n schoenen te staan.

Gewoon mediteren dus. In stilte. En doe eens gek, misschien wel gezamenlijk met je team. Dan zou er zo maar eens magic kunnen ontstaan… Teambuilding optima forma.